Op weg naar de Azoren

Home Forums Reisverhalen Op weg naar de Azoren

Dit onderwerp bevat 52 reacties, heeft 4 stemmen, en is het laatst gewijzigd door  Ewoud 4 maanden, 3 weken geleden.

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 53)
  • Auteur
    Berichten
  • #652

    Ewoud
    Bijdrager

    Vrijdag 1 september is Ewoud zijn reis naar de Azoren begonnen. Vrijdagavond nog naar IJmuiden gevaren om daar Lena nog voor een laatste inspectie op het droge te zetten. Zaterdag 18:00 het begin van de 1e dag op zee samen met opstapper Andre op weg naar Ramsgate.

    Na z0’n 33 uur zeilen en motoren midden in de nacht of beter de vroege ochtend met wind en stroom tegen tegen 3:00 in Ramsgate aangekomen. Overdags is er goede wind geweest. Bij het donker worden viel de wind weg en werd het motoren. Na een laat gezamenlijk ontbijt in de haven pakt Andre de trein en bus naar Amsterdam. De wind is tegen voor het verder afzakken naar de punt van Engeland.

     

    Het plan is van haven tot haven te hoppen in dagtochten tot aan Lands End om daarna de oversteek naar Galicie te maken en vandaar naar de Azoren.

    #690

    Ewoud
    Bijdrager

    Van Falmouth naar Cameret sur mer
    22 september

    Ik heb drie dagen voor anker gelegen voor Falmouth. Leuk plaatsje en prachtig gelegen aan de rivier Fal. Mooi en ruig gebied. Zelfs de mensen zijn hier wat ruiger, heb ik het idee. Wat een types. Regelmatig bevind ik me in een nieuwe aflevering van Monty Python.

    Er is weer een hoop wind op komst voor een langere periode. Ik besluit om over te steken naar Frankrijk. Brest is pal zuid, een ruime honderd mijl. In het zuiden van Biscaje ziet het weer er verlopig heel anders uit. Eigenlijk weer te kalm.

    Ik vul de dieseltank en meen in de pompbediende ook de havenmeester te herkennen. Ik moet nog drie dagen ankeren betalen à viertien pond per dag. Laat maar zitten zegt ie. Eerlijkheid is ook wat waard, voegt hij er aan toe. Allright, cheers!

    De vaart zit er gelijk goed in. Windkracht vijf en halve wind. De nacht is kraak helder met tal van vallende sterren. Wel koud maar lang leve het thermo ondergoed.
    Het is wel een nadeel dat de nachten al zo lang duren in deze tijd van het jaar. Dus ook in het donker de shipping lanes vlak voor Brest over. De schepen varen netjes in colonne. In de heldere nacht zie je ze van verre aankomen.

    Een groter probleem is dat er zich nog wat eilandjes bevinden voor Brest waar de stroom tussendoor giert. Ook is het gebied bezaaid met rotsen. Als ik om de eilanden heen wil is dat een flinke omweg en de wind is ook tegen.
    Tussendoor zijn er drie routes: Chenal du Four, chenal de la Helle en passage du Fromeur. Chenal de la Helle is kortste route naar Brest. Maar hier kan een stroom van 3 tot 8 knopen. Afhankelijk of het spring tide is en dat was het twee dagen terug.
    Dit ga ik sowieso niet in het donker doen. Dus even bijliggen en wat bijslapen.

    Na wat rekenwerk krijg ik halverwege de Chenal de la Helle stroom tegen en dan moet je gewoon weer terug. Of dat gaat dan vanzelf.
    Het word dus passage du Fromeur. Wel een beetje om maar nog net de stroom mee.
    Met een vaart van 9 knopen word ik tussen twee eilandjes gefrommeld en uitgespuugd in een zeer verwarde zee die buiten op me wacht. Wind tegen razende stroom, dan zou ik het als golf ook niet weten. Gelukkig duurt het niet zo lang voor ik weer in rustig vaarwater kom.
    Camaret sur mer ligt nog voor Brest en heeft een goed aan te lopen haven die ook nog diep genoeg is.
    Het blijkt een pittoresk vissersdorpje met een hoog kunstenaars gehalte te zijn. De boulevard zit vol met visrestaurants. Ben benieuwd hoe de Fransen de mosselen behandelen.

    • Deze reactie is gewijzigd 1 jaar, 2 maanden geleden door  Ewoud.
    #692

    Ewoud
    Bijdrager

    Portland naar Dartmouth

    Totaal onverwacht. Uit het niets. Springend voor de boeg.
    Boodschappers van de goden, brengers van geluk. Volgens de oude Grieken!

    De gewone dolfijn. Maar niets is minder gewoon. Of zo gewoon is het niet. Misschien wel een van de mooiste soorten, met prachtige tekeningen. Beetje afgekeken van de Orca, of andersom.

    Maar het dier van de dag was toch een Dwergvinvis. Kon het niet geloven.  Maar even opgezocht en er scharreld inderdaad een koppel Dwergvinvissen rond in the Lyme bay.

    #693

    Ewoud
    Bijdrager

    <b>Wisselvallig weer</b>
    Van Cowes naar Portland
    De lucht is blauw, de lucht is zwart. De zee is groen, blauw en dan weer zwart. Regenpak aan en weer uit. Waar is de zonnebrand. Een bui komt over. De wind trekt weer aan. De genua gaat omhoog, de motor blijft bij. De wind zakt in. Blakte. Er komt weer wind, genua omhoog. Wind is gedraaid. Het begint te regenen, te plensen. Zon breekt door. Jas uit! Bak een pannenkoek. Stroom weer mee. Zon zakt weg. Wind komt weer opzetten. Motor uit en alle zeilen bij. Met 7 knopen sjees ik door de laatste 10 mijl, Portland harbour binnen. Het anker gaat uit.

     

    #694

    Ewoud
    Bijdrager

    25 september
    De golf van Biscaje
    Van Camaret sur Mer naar Viveiro (Galicië)

     

    Lichtgevende uitwerpselen

    De 360 mijl begint met een halve wind van 4-5 Bft. In de avond kakt de wind in en moet de motor weer zijn werk doen. Midden in de nacht doet zich een spectaculair schouwspel voor. Dolfijnen in een fosforescerende zee. De vonken spatten er vanaf. Alsof er torpedo’s langs mijn boot scheren. Alleen deze torpedos maken gelukkig rare sprongen. Ze zijn door het dolle heen en met een hele grote groep. Ik zit aan dek en krijg geen genoeg van het schouwspel. Uiteindelijk toch wel en ga weer voor mijn dutje van 20 minuten. Wanneer ik wakker word zijn ze nog aan het ravotten. Zo lang heb ik ze nog nooit voor de boeg gehad.
    Het valt me op dat er grote en ook kleinere witte fosforescerende blobs, noem ik maar, langs drijven. Lichtgevende plastic zakken. Zijn het planten, wat is het. De pikhaak moet uitkomst bieden. Ik maai door lichtgevende uitwerpselen van dolgedraaide dolfijnen, vermoed ik. Wie een beter antwoord heeft mag het zeggen.

    De zee is spiegelglad en de sterren weerspiegelen in het oppervlak. Moeilijk om zo de scheepvaart er tussen uit te vissen die wel degelijk aanwezig is. Er staat een ster, ik meen Jupiter, zo laag boven de horizon en zo belachelijk helder te schijnen dat ik het al een paar keer voor een toplicht heb aangezien.

     

    Een zee te hoog

    De tweede nacht blijft de wind staan maar begint vroeg in de ochtend flink toe te nemen. Ik rek het tot het licht word en dan gaat de high aspect fok erop. Een smal maar hoog zeil dat flink wat wind kan hebben. Een rif zit al in het groot zeil.
    Er was voorspelt dat er een buienfront over zou komen met aantrekkende wind. En de wind blijft maar aantrekken. De windvlagen beginnen me zorgen te baren, die nemen toe tot stormachtig. De zee heeft zich inmiddels opgebouwd tot status ruig, vind ik. De lucht is zo vet en verzadigd dat je er nauwelijks doorheen kan kijken.
    Ik vertrouw het niet en het zeilt ook niet prettig. Je schiet soms over een golf heen, zeilt dan door de lucht om met een daverende klap weer het water te raken. Ik ga bijliggen, dit kan mijn bootje goed. Lena blijft vastberaden met haar boeg schuin in de wind liggen en in de aanstormende golven.
    Na een een uur of 3-4 klaart het ineens op, de wind zwakt overdreven veel af en ruimt een kwart slag. Nu staat er heel weinig wind en hele hoge golven.

    Dag drie komen er weer buien over maar dit keer ontaard het in welkome stevige bries en race ik recht, hoog aan de wind, op Viveiro af. Natuurlijk kom ik midden in de nacht aan en laat het anker zakken voor het strand. Geen idee waar ik ben beland. Kaart en de Reeds almanak is alles wat ik bezit. Het ruikt in ieder geval heel lekker naar naaldbos.

     

    Even bijliggen

    https://youtu.be/juZ2PGq266U

    Er zijn ook goeie buien

    https://youtu.be/aabp-wE16pI

    • Deze reactie is gewijzigd 1 jaar, 2 maanden geleden door  Ewoud.
    #697

    Ewoud
    Bijdrager

    29 september

    Viveiro

    Viveiro blijkt een heel beschutte, kleine marina te herbergen. Je moet zelfs een kort kanaal door om het te bereiken. De deining heeft hier niets of nauwelijks wat te vertellen. En de deining is berucht in deze streken, over de hele golf van Biskaje trouwens.

    In Camaret sur Mer kreeg ik er ook al mee te maken en dan lig je echt niet prettig. Buitengaats zeil je telkens een heuvel op met goed uitzicht om vervolgens weer in een lang uitgestrekt dal af te dalen.

     

    Welkom

    De havenmeester is druk met het invoeren van hele waslijsten aan gegevens en het irriteert hem zichtbaar. In Engeland en Frankrijk vragen ze alleen maar naar geld, vertel ik hem. “Ja, ja, dat weet ik. Alleen in Spanje gaat het zo. En in elke marina weer opnieuw, het word dan weer verstuurd naar 95 verschillende instanties”.
    Wanneer de bureaucratie achter de rug is verandert hij in een uiterst vriendelijk persoon. Het is 29 september maar hij rekent alvast de prijs voor het laagseizoen.

    In de marina word ik opgevangen door een frans echtpaar dat op terugreis is. Ze hebben een maand in la Coruna gelegen met motor problemen. Ik krijg van hem een mountainbike. Wil hij niet meer meezeulen. Een oudje, beetje smeren, maar verder niks mis mee. Merci Beaucoup!
    Bij het binnenvaren van de Ria had ik ook het idee dat mijn motor erg aan het trillen was. Inmiddels heb ik een stuk visnet uit de schroef gehaald, hoop dat het probleem nu is opgelost.

    Naast me ligt een Belg, van wie ik vermoede dat hij zijn zeilboot hier had achter gelaten. Maar hij woont hier al twee jaar.
    Een zeer treurig verhaal. Zijn vrouw is overleden terwijl ze net aan een wereldreis waren begonnen. Ook de oude motor heeft de geest gegeven. Eindstation Viveiro.
    Hij heeft wel de wereld rondgezworven op de sleepvaart, maar zich uiteindelijk laten omscholen tot graficus. We hebben een band. Hij zit nu de hele dag te photoshoppen.

    Viveiro heeft een heel oude kern, met mooie smalle straatjes en gezellige pleintjes. Het bier smaakt heel romig (€1,40) en het is de gewoonte dat men hier frequent rond gaat met een schaal vol liflafjes, die bij elke schaal weer verschillen. Met (h)ola en gracias kom je al een heel eind. Het klimaat is zacht en leggings is de mode. Ik denk dat ik het wel red.

    #698

    Ewoud
    Bijdrager

    Intussen in Viveiro

    Er worden stiekem foto’ s van me genomen. Dat kan ik ook.

    #700

    Ewoud
    Bijdrager

    8 september

    Ria de Cedeira

    30 mijl ten westen van Viveiro ligt weer een prachtige beschutte ria, Ria de Cedeira. Met een flinke bakstagwind, stroom mee en dolfijnen voor de boeg was ik er in no-time. Anker laten zakken in de klei, voor het strand dat tussen beboste heuvels ligt. Ik was te lui om de rubberboot op te blazen en het dorpje te verkennen. Manana.

    De volgende dag komt er een engelsman langsroeien, die hier ook voor anker ligt. Even een praatje maken en of iets nodig heb uit het dorp. In heb alles behalve verse vis. Ik gooi een hengel uit, zoals dat heet, en al snel ligt er een knorhaan, rode poon, te knorren aan dek. Prachtige vis en maakt inderdaad een knorrend geluid. Maar snel terug gegooid. Dan volgt er een kleine horsmakreel. Uitendelijk een gewone makreel en die gaat gewoon de pan in.

    #701

    Ewoud
    Bijdrager

    10 Oktober

    La Coruna

    25 mijl gemotord naar La Coruna. Heel veel bezoek gehad van dolfijnen in een spiegelgladde zee. Ze onderbraken zelfs de brunch om even voor de boeg te kunnen springen.

    La Coruna heeft ook een marina in het oude stadshart. Je loopt ze de Kalverstraat en de dam van La Coruna op. Absoluut een mooie stad en ik moet zeker even wennen aan al het vertier van de stad. En aan de siësta, vergeet steeds dat in de middag alle winkels dicht zijn en pas om vijf uur weer open gaan. Misschien moet ik ook heel vroeg opstaan en dan in de middag een dutje doen.

    • Deze reactie is gewijzigd 1 jaar, 2 maanden geleden door  Ewoud.
    #703

    Ewoud
    Bijdrager

    10 oktober

    Onderweg naar La Coruna

    #704

    Ewoud
    Bijdrager

    12 oktober
    La Coruna

    Er ligt een kleine zeilboot, double ender, die ik eerder zag in Viveiro, in de haven. Een Frans stel, begin twintig schat ik, bemannen de boot. Toch benieuwd naar hun plannen. Alleen het meisje spreekt goed Engels en blijkt ook de kapitein te zijn. Ze hebben een lekkende afsluiter en willen vanmiddag de boot uit het water halen.

    Ik had het zelfde probleem en wilde in Viveiro nog de boot uit het water halen. Kosten €150,00. Beide afsluiters bij het toilet druppelde maar bij het zeilen begon het al meer op een stroompje te lijken.
    Op internet zag ik iemand in de weer met wat precies lijkt op de ouderwetse Hollandse flessenschraper met het verschil dat het halve rondje nu helemaal rond was. Het werd gewoon door de open huiddoorvoer gepropt en het water werd gestopt.

    Nu heb ik in het verleden nog wel eens het log eruit gehaald, om het wieltje schoon te maken en dan de bijpassende stop erin gedaan. De waterstraal die binnenkomt is lang niet zo krachtig als je misschien zal denken.

    Om een lang verhaal kort te maken heb ik gewoon plastic zakken, met wat vet, aan de buitenkant in de gaten gepropt. Vervolgens de afsluiter eruit gehaald waarbij nog een beetje water naar binnen kwam. Een tas vol met verschillende houten stoppers had ik wel paraat. De afsluiters weer goed ingevet en het probleem was verholpen. Geen druppel meer.

    De Fransen kijken me verwonderd aan waarbij het meisje zegt: “oh je gebruikt vet! Wij hebben sikaflex gebruikt”. Hun afsluiters zien er weer anders uit. Het zijn jammer genoeg niet de oerdegelijke simpele bronzen Blake afsluiters. Anders had ik alle verantwoording op me durven nemen, mits ze nog soepel bewegen. Ze komen bij mij kijken. Dus gewoon invetten, zegt ze weer. Ze hebben de zelfde lierenvet die ik er ook voor gebruik.

    Ik raad ze aan gewoon de kant op te gaan en geen risico’s te nemen. Stel dat er iets afbreekt!
 Ze hebben de boot in Sweden gekocht, een 50 jaar oud polyester bootje. Ze hebben een jaar de tijd. Misschien naar Madeira en Canarische eilanden. Ze zien het ook wel. Bon voyage!

    Inmiddels waarschuwt iedereen elkaar voor storm op komst. Zondag word er zo’n 45 knopen wind verwacht. Ik had het wel op mijn gribfiles gezien en zag dat er op de Atlantische oceaan krankzinnig veel wind stond. Ik dacht eerder aan een bug in het programma. Ik had nog niet begrepen dat er een bloody hurricane zich aan het ontwikkelen was.

    Blake

    #705

    Ewoud
    Bijdrager

    Blake afsluiters

    Good old Blake afsluiters, will at least last a life time.

    Worden nog steeds gemaakt!

    #706

    Ewoud
    Bijdrager

    13 oktober
    Corme

    Ik wil naar camarinas, zo’n vijftig mijl varen, zeilen hoop ik. En daar de storm afwachten die zondag 15 oktober gaat plaatsvinden. Ria de Corme y Laxe ligt er nog tussen en bied weer goede ankerplaatsen. Het word dus motoren, totaal geen wind. Corme is weer een prachtige baai met een kleine vissershaven. Zomers schijnt het hier heel druk te zijn daarom hebben ze de pier verlengd om zo meer ankerplaatsen te bieden. Ik ben nu de enige.

    De volgende ochtend heb ik gewoon uitgeslapen, zo ver is het niet meer naar Camarinas. Ik wil de baai uitvaren en zie tot mijn grote schrik dat er een enorme mistbank de baai in komt rollen. Het gaat potdicht lopen. Die mist is wel een probleem in deze hoek. In La Coruna liep het ook op een dag helemaal dicht. Ik draai vertwijfeld wat rondjes en besluit dan weer terug te gaan naar mijn ankerplek voordat de mistbank mij inhaalt.

    Ik heb gewoon niets met mist. Het stikt hier ook van de vissers en hun visnetten. Ook heb geen radar en nog steeds geen AIS ontvangst. Dan heb je nog rare rotspartijen, bijvoorbeeld voor Camarinas, die net of net niet boven het water uit steken. Als ik hier moet blijven klamp ik me wel vast aan een visserschip, had ik al bedacht.
    De mistbank rolt wonderwel mijn ankerplaats voorbij en het klaart enigszins op. Ik ga er voor, wellicht komt er een volgende maar ik wil hier graag weg.
    Het blijft nog een tijdje slecht zicht maar het is te doen.

    Er komt wind maar die is natuurlijk pal tegen. Motorzeilend maak ik toch een goede snelheid en al snel is Camarinas in zicht. Een kleine maar fijne marina waar ik hartelijk word ontvangen en nu €11,- afreken.

    De marina is half leeg, maar een paar zeilschepen. Toch word ik ineens in het Hollands aangesproken: “ja, morgen gaat het beginnen! Rond een uur of drie”. Twee ‘jongens’ uit Aalsmeer die hier hun boot hebben gestald. ” Ik heb vier kinderen, die vinden het hier prachtig”. Verder vertellen ze heel veel over bier en katers. Dinsdag nemen ze het vliegtuig weer naar Nederland.

    Zondag gaat het goed te keer. Hoewel het hart van Ophelia zich vijfhonderd mijl uit de kust bevind waait het hier vijfenveertig knopen. Het zijn de vooral weer de windvlagen die alles en iedereen laten sidderen. De kleine marina is ongeschonden uit de strijd gekomen, alle drie de rolfokken bleven opgerold.

    #707

    Ewoud
    Bijdrager

    Bijna de mist in.

    Veilig, rustig en goedkoop in Camarinas.

     

    #708

    Ewoud
    Bijdrager

    20 oktober.

    Camaranis, en het stormt en het stormt!

    Ik lig nu al een week in Camaranis, storm en slagregens zijn mijn deel. Ophelia is al weer een grijs verleden. Windkracht 10 is gewoon hier, aan de costa da morte.
    Er was even een dag mooi weer en geen wind. Die heb ik gebruikt om de to do list af te werken. Voornamelijk met de motor bezig geweest, my precieus darling. Zelfs gekeken of de schroefas nog goed uitgelijnd staat. Ik durf nu alles los te trekken. En even alles laten luchten wat hard nodig was. Dan weer storm en slagregens.
    De internetverbinding doet het enigszins tot overmaat van ramp, misschien omdat ik de enige ben hier. Alle afleveringen van de IT crowd gezien, redelijk grappig, en de film american beauty. Hoe heeft die film ooit een Oscar kunnen verdienen. Daar zul je Amerikaan voor moeten zijn.
    Het leven in een kleine klamme boot houd ook een keer op en in vol ‘regen’ ornaat waag ik het er op om in de namiddag een wandeling te maken. Verder dan dit lelijke dorp ben ik nog niet gekomen. Hebben ze hier iets tegen architecten? Wel het walhalla voor kantklossers, moet ik zeggen.
    De bossen geuren naar behoren, heerlijk. De baaien liggen vol met plastic bakken, vissersnetten etc. Is dit normaal of komt het door de storm en heeft men nog niet de tijd gehad om het op te ruimen. Of is het toeristenseizoen afgelopen.

    Club nautica bevind zich aan het einde van de steiger. Ik durf hier nauwelijks nog te komen. Ik word meewarig aangekeken door de weinige gasten en het personeel. Een onbehaaglijke glimlach komt mij tegemoet.
    Ik ben niet jullie Aleman, of de Man! Ik ga gewoon weer verder als het kan.
    Hierbij refereer ik naar een gestrande Duitser die in de jaren zestig zich heeft gevestigd op het strand bij Camella, een plaatsje verder op.
    Dertig jaar heeft hij zich staande gehouden, gekleed in slechts een lendendoek, beeldhouwend met wat de kust hem aanbood. Zie verder Wikipedia.
    Hij werd een grote toeristische attractie voor het kleine dorp. Totdat de olietanker ‘Prestige’ ook olie over zijn kunstwerken strooide. Kort hierna stierf hij, de Man. Nu staat er een museum. Had het wel willen bezoeken. Maar ja, het stormt!

    • Deze reactie is gewijzigd 1 jaar, 1 maand geleden door  Ewoud.
15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 53)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.